İkinci buluşma: neyi farklı yapmalı

İlk buluşma tek bir soruya yanıt verir: burada bir akşam daha harcamaya değecek kadar bir şey var mı. İkincisi başka bir soruya yanıt verir: bu işin bir biçimi ve yönü mü var, yoksa ikiniz de sadece kibarlık mı ediyorsunuz. Sessizce sönen düzenlerin çoğu burada söner — bir şeyler ters gittiği için değil, kimse işi bir adım ileri taşımadığı için.

İkinci buluşmanın işi başka

İlk buluşma ikisi için de bir seçmedir: en iyi davranış, güvenli konular, nötr seçilmiş bir mekân. İkincisi, ilkinin bir performans olup olmadığını anladığınız yerdir. Yani formatın da değişmesi gerekir. Dramatik biçimde değil — hafta sonu kaçamağı yok, büyük jest yok — ama masanın iki yanında oturup mülakatı tekrarlamaktan başka bir şey yapacak kadar.

En işe yarar değişim, «etkilemek»ten «açılmak»a geçmektir. İlk buluşmada bilgiyi yönetirsiniz. İkincisinde birazını bırakmalısınız: haftanızın gerçekte nasıl geçtiğini, ne üzerinde çalıştığınızı, emin olmadığınız şeyi. İnsanlar size güvenip güvenemeyeceklerine, cilalı versiyonu ne kadar iyi sunduğunuza göre değil, kendinizden ne kadarını göstermeye istekli olduğunuza göre karar verir.

Kim planlar

İkinci buluşmayı kim istediyse o planlar. Kuralın tamamı bu ve herhangi bir uyumsuzluktan çok daha fazla düzeni öldüren o sürüklenmeyi önler: ikisinin de buluşmaya dönüştürmediği «bir ara yine yapalım».

Planlayan sizseniz, soruyla değil somut bir öneriyle gelin. «Perşembe, köşedeki şarap barı, yedide» kabul etmesi ya da ayarlaması kolaydır. «Ne yapmak istersin?» işi ona geri verir ve kararsızlık gibi okunur; burada çoğu insanın aradığı niteliğin tam tersi.

Planlayan oysa, bırakın planlasın. Mekânı fazla pazarlık etmeyin, sormadan «yükseltmeyin» ve alternatif listesiyle gelmeyin. Birlikte plan yapması kolay biri olmak başlı başına bir sinyaldir ve cömertlikten daha nadirdir.

Nereye gidilir, nereye gidilmez

İkinci buluşma ilkinden kısa olmalı, uzun değil. Doksan dakika ile iki saat doğru biçim: ilkinin tesadüf olmadığını ortaya koyacak kadar uzun, iş yürümüyorsa kimsenin kapana kısılmadığı kadar kısa.

İyi formatlar: bir galeri ya da sergi ve ardından bir içki, amacı olan bir yürüyüş, sakin köşesi olan ve sıra olmayan bir bar, akşam yemeği yerine geç bir öğle yemeği. İçinde bitişi olan her şey sizin lehinize çalışır, çünkü iki tarafa da ret sayılmayan zarif bir çıkış verir.

Kötü formatlar: aynı tür restoranda ikinci bir akşam yemeği, saatler süren sabit bir taahhüt, ilkini oturtmadan ikinci mekâna taksi gerektiren her şey ve yükümlülük yaratacak kadar pahalı olan her şey. İkinci buluşma kaynak gösterme yeri değil. Muhakeme gösterme yeridir.

Para meselesi, yeniden

Para herkesin düşündüğü ve kimsenin ilk açmak istemediği şey. İkinci buluşma, bir aylık ödenek hakkında tam bir konuşmanın yeri değil — o daha sonraya aittir ve ima değil doğrudan bir konuşmaya. Ama sürtünmeyi kaldırmanın tam zamanı.

Pratik hâli: siz davet ettiniz, siz ödeyin; sessizce, konuşma yapmadan. Hesaba uzanırsa bırakın söylesin ve bir kez yanıt verin — «Bunu ben almak isterim» — ısrar ederse bir sonrakini o alsın. Gösterdiğiniz zenginlik değil rahatlık, ve para konusundaki rahatlık sonraki konuşmayı mümkün kılan şeydir.

Yapılmaması gerekenler: bir şeyin fiyatını anmak, mekânı daha pahalı biriyle karşılaştırmak ya da hesabı ciddi olduğunuzu kanıtlama aracı olarak kullanmak. Üçü de, ikinizden biri bunun bir alışveriş olduğuna karar vermeden hoş bir akşamı alışverişe çevirir.

Tempo: «iyi gidiyor» ne demek, ne demek değil

İyi bir ikinci buluşma düzenin kararlaştırıldığı anlamına gelmez. İkisinin de bir üçüncüyü istediği anlamına gelir. Bu aşamada elde edilebilecek sonucun tamamı budur ve bundan fazlası gibi davranmak iki tarafta da en sık yapılan hatadır.

Akşam iyi geçtiyse, işe yarar hamle bunu açıkça söylemek ve bir takvim bağlamadan bir sonraki adımı önermektir. «Bundan keyif aldım — gelecek hafta seni yine görmek isterim» tam bir cümledir. Ardından ne olduğunuzu konuşmak gerekmez, çünkü henüz bilmiyorsunuz; aksini varsaymak, insanların ikisinin de seçmediği düzenlere sürüklenmesinin yoludur.

Aynı şekilde kıtlık yaratmayın. Biraz ulaşılmaz davranma tavsiyesi, sizin hakkınızda kararsız olanlarda işe yarar; sizin açık sözlü olup olmadığınıza karar verenlerde işe yaramaz — ki gerçekten istediğiniz insanların çoğu onlardır.

O aslında neyi değerlendiriyor

İkinci buluşmada değerlendirmenin büyük kısmı yüzeyden çıkmıştır. Artık kimse restoranı yargılamıyor. Okunan şey tutarlılık: bu akşam gelen kişi geçen hafta gelenle aynı mı, hikâyeler birbirini tutuyor mu, servis yavaşken görgü korunuyor mu ve ilgi ona mı yoksa onun fikrine mi.

Sonuncusu erkeklerin beklediğinden çok daha önemli. Düzenler bir kategoriye heyecanlanan insanları çeker — cömert bir adam, daha genç bir kadın, belirli bir tür akşam — ve bunun işareti genel kalan bir sohbettir. Spesifik ilgi yanlış anlaşılmaz: kız kardeşi hakkında söylediğini hatırlarsınız, laf arasında andığı şeyi sorarsınız, yorgun olduğunu fark edersiniz. Bunların hiçbiri uzun süre taklit edilemez, bu yüzden herhangi bir mekândan daha değerlidir.

Kötü giderse

Bazen ikinci buluşma, umut verici görünen bir şeyin yavan çıktığı yerdir. Sohbet akmaz, ya da akar ama hiçbir yere oturmaz, ya da biriniz açıkça başka yerdedir. Hata, akşamı uzatarak, bir şişe daha söyleyerek ya da nezaketen üçüncü buluşma önererek onu kurtarmaya çalışmaktır.

Doğal noktada, sıcak bir şekilde ve gerçekten kastederek bitirin: «Teşekkürler — güzeldi ve bence tanış olarak daha iyi anlaşıyoruz.» Sonra orada bırakın. Temiz bir bitiş biraz garip bir dakikaya mal olur. Uzatılan bitiş ikisine de bir aya mal olur.

Takvimle hiç ilgisi olmayan bir tempo versiyonu da var: hayatınızdan ne kadarını açtığınız. İkinci buluşmaya kadar biraz açılmak iyidir — kabaca nerede çalıştığınız, haftalarınızın nasıl geçtiği, önemsediğiniz bir şey. Hepsi birden yakınlık değil, dosya indirmektir ve genelde ya yalnızlık ya da satış konuşması gibi okunur. Kural basit: sorulan soruyu yanıtlayın, artı bir cümle. Açık görünmeye yeter, karşınızdakinin taşımak zorunda kalmayacağı kadar az.

Üçüncü buluşmaya ait olan konuşma

Üçüncü buluşmaya kadar işin biçimi masada olmalı: ne sıklıkla görüşeceksiniz, her biriniz ne arıyor ve maddi taraf nasıl görünüyor. Kazanılacak bir pazarlık olarak değil, ikinizin de ne önerdiğinin tarifi olarak.

Bunu erken yapmanın nedeni, alternatifin daha kötü olması. Bir ay boyunca koşulsuz sürüklenen düzenler iki şekilde biter: biri kullanılmış hisseder ya da biri kapana kısılmış hisseder. Üçüncü buluşmada kısa, biraz gergin bir konuşma ikisini de önler ve o konuşmayı yapabilen insanlar, gerçekten bir düzen kurmaya değer insanlardır.

Burada durması gerektiğinin işaretleri

Her iyi ilk buluşma bir ikinciyi hak etmez, her iyi ikinci de bir üçüncüyü. Üç şeyi bilmece değil sonuç olarak görmek gerekir: ne istediği konusunda sürekli belirsizken sizin öneri getirmeye devam etmenizi beklemesi; sohbetin yalnızca lojistik hakkında olduğunda yürümesi; ya da kendinizi onun şirketinden keyif almak yerine ruh hâlini yönetirken bulmanız.

Bunların hiçbiri başarısızlık değil. Bunlar bilgi ve bilgiye ne kadar erken göre hareket ederseniz herkesin zamanına o kadar az mal olur. Kısa, sıcak bir mesaj — «Tanıştığımıza sevindim ama bence doğru eşleşme değiliz» — tam bir bitiştir ve gerekçe gerektirmez.

Akılda kalacaklar

• İlk buluşma orada bir şey olup olmadığını, ikincisi bunun bir biçimi olup olmadığını sınar.
• Kim istediyse o planlar; açık bir soruyla değil, somut bir öneriyle.
• İlk buluşmadan kısa tutun, içinde bitiş olsun ve yükümlülük yaratan her şeyden kaçının.
• Davet eden sizseniz sessizce ödeyin. Para konusundaki rahatlık miktardan önemlidir.
• Üçüncü buluşmaya kadar gerçekte ne önerdiğinizi söyleyin: ne sıklıkla, ne için ve hangi koşullarda.