Ιστορίες επιτυχίας

Η Chloe εργάζεται στη ρεσεψιόν ενός πεντάστερου ξενοδοχείου στο Ντουμπάι, βλέποντας κάθε μέρα δισεκατομμυριούχους να έρχονται και να φεύγουν — δεν είχε φανταστεί ποτέ ότι ένας από αυτούς θα γινόταν σύντροφός της. «Με πρόσεξε την πρώτη φορά που μπήκε, αλλά δεν έκανε κίνηση. Με βρήκε αντίθετα στην ιστοσελίδα και διάβασε όλο το προφίλ μου πριν στείλει ένα μόνο μήνυμα.» Στο πρώτο τους ραντεβού, μια Rolls-Royce Phantom σταμάτησε έξω από το κτίριό της. «Τρεις μήνες αργότερα μου έδωσε τα κλειδιά του ρετιρέ του στο Palm Jumeirah και μου είπε ότι τώρα είναι το σπίτι μου.»

Έκτοτε άφησε τη δουλειά της για να ανοίξει το δικό της μπουτίκ. «Με κακομαθαίνει, αλλά αυτό που θέλει περισσότερο είναι να έχω τη δική μου καριέρα — αυτό με κέρδισε.»

Η Elena είναι νοσηλεύτρια αναισθησιολογίας στο δυτικό Λονδίνο και οι βάρδιες της δεν άφηναν σχεδόν καθόλου χώρο για δική της ζωή. Γράφτηκε αυθόρμητα και επαληθεύτηκε μέσα σε 24 ώρες. «Υπέθεσα ότι ένα μέρος σαν αυτό θα μου έφερνε μόνο επιφανειακούς άνδρες — ώσπου εμφανίστηκε εκείνος: ένας επενδυτής που ζει στο Knightsbridge και θυμήθηκε, στην πρώτη μας κιόλας βιντεοκλήση, ότι είχα αναφέρει αλλεργία στις φράουλες.»

Πέντε μήνες αργότερα μετακόμισε στο ρετιρέ του με θέα το Hyde Park. «Μου είπε ότι αξίζω το καλύτερο, και κράτησε αυτή την υπόσχεση σε κάθε λεπτομέρεια.»

Η Sophia εργάζεται στις δημόσιες σχέσεις για τον κόσμο της μόδας της Νέας Υόρκης και είχε δει αρκετούς μνηστήρες που προσπαθούσαν να αγοράσουν τον δρόμο τους — ώσπου γνώρισε έναν ιδρυτή τεχνολογίας του οποίου η καλοσύνη ζούσε στις λεπτομέρειες. «Δεν αγόραζε τον χρόνο μου. Θυμήθηκε πρώτα ότι μισώ τις θέσεις στο παράθυρο και μόνο τότε έκλεισε τα εισιτήρια.»

Το δεύτερο ραντεβού τους: το Gulfstream του στο Μονακό. Το τρίτο: ηλιοβασίλεμα σε μια βεράντα στην ταράτσα, μόνοι οι δυο τους. «Δύο χρόνια μετά, με βάζει ακόμα πρώτη ακριβώς όπως την πρώτη μέρα.»

Ο James διαχειρίζεται ένα hedge fund 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων και κρατά το πρόγραμμά του μετρημένο σε λεπτά. «Δεν τρεμοπαίζω ποτέ σε τραπέζι διαπραγματεύσεων, κι όμως δεν είχα ιδέα πώς να καλέσω έναν άγνωστο για καφέ.» Την ημέρα που γράφτηκε, έφτασε ένα μήνυμα — και εκείνη δεν ρώτησε για την περιουσία του, ρώτησε πού του αρέσει να περνά τα Σαββατοκύριακά του. «Συναντηθήκαμε μια εβδομάδα αργότερα. Τρεις μήνες μετά μετακόμισε — το ρετιρέ μου επιτέλους έμοιαζε με σπίτι.»

«Οι συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου είναι ακόμα συναρπαστικές», λέει, «αλλά το να σε περιμένει κάποιος όταν γυρίζεις σπίτι είναι άλλου είδους νίκη — και αυτή δεν πληρώνει μέρισμα.»

Η Amélie είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο emlyon business school και γνώρισε, αφού πέρασε την επαλήθευση της ιστοσελίδας, έναν πρώην επιχειρηματία που ζει στην Κυανή Ακτή. «Με σύστησε στους φίλους του, με έφερε σε επαφή με μέντορες και εμφανίστηκε διακριτικά στο Παρίσι την ημέρα της υποστήριξης της διπλωματικής μου.» Χαμογελά: «Με κακομαθαίνει, αλλά με σέβεται περισσότερο — ίσως αυτό είναι το πιο πολυτελές πράγμα από όλα.»

Ο Daniel είναι ιδρυτής διασυνοριακών επιχειρήσεων με έδρα τη Σιγκαπούρη και περνά τη χρονιά του πηγαινοερχόμενος μεταξύ Χονγκ Κονγκ, Ντουμπάι και Σαν Φρανσίσκο. «Οι περισσότερες σχέσεις μου πέθαναν εξαιτίας του προγράμματος ταξιδιών μου — ώσπου τη γνώρισα: μια σχεδιάστρια που χτίζει τη δική της εταιρεία. Δεν περιμένουμε ποτέ ο ένας τον άλλον· κυνηγάμε ο ένας τον άλλον.» Σήμερα τα ημερολόγιά τους μοιράζονται ένα μόνο χρώμα. «Φέτος έχουμε ήδη περάσει τρία Σαββατοκύριακα μαζί στο Τόκιο, τη Ρώμη και την Μπανγκόκ.»

Η Mia είναι αεροσυνοδός με βάση το Ντουμπάι και έχει δει περισσότερες σχέσεις απ' όσες θα ήθελε που γίνονται σωματικές μόλις προσγειωθεί το αεροπλάνο. «Ήταν ο πιο υπομονετικός άνδρας που έχω γνωρίσει σε αυτή την ιστοσελίδα — τρεις μήνες απογευματινούς καφέδες και νυχτερινά τηλεφωνήματα, και δεν προσπάθησε ούτε μία φορά να μου πιάσει το χέρι.» Γελά: «Ακριβώς αυτή η συγκράτηση με έπεισε ότι με παίρνει στα σοβαρά εμένα, όχι την ιδέα για μένα. Είμαστε αρραβωνιασμένοι τώρα.»

Ο Marcus είναι παραγωγός στο Λος Άντζελες και, μετά το διαζύγιό του, ήταν πεπεισμένος ότι «τελείωσε με τις σχέσεις». «Ένας φίλος μου είπε να ρίξω μια ματιά. Γράφτηκα χωρίς πολλή όρεξη — και τότε τη γνώρισα: μια δασκάλα κλασικού πιάνου.» Στην πρεμιέρα κρατούσε το μπράτσο του. «Όταν άρχισαν να αστράφτουν τα φλας, ένιωσα ότι η δεύτερη πράξη της ζωής μου μόλις είχε αρχίσει.»

Η Yuki εργάζεται στη συμβουλευτική μάρκας στο Τόκιο· εκείνος ζει στη Νέα Υόρκη. «Συμφωνήσαμε σε βιντεοκλήση κάθε Παρασκευή βράδυ, και όποιος ταξίδευε την ανέβαλλε αντί να τη χάσει.» Μισό χρόνο αργότερα η Yuki πέταξε στη Νέα Υόρκη για ένα μήνα. «Όχι διακοπές — ζήσαμε μαζί: ψώνια, μαγείρεμα, γνωριμία με τους γονείς του.» Φέτος αποφάσισε να μετακομίσει. «Η απόσταση δεν μας χώρισε ποτέ, γιατί ποτέ δεν ήταν επιλογή ανάμεσά μας.»

Ο Omar διευθύνει μια οικογενειακή εμπορική εταιρεία. Την πρώτη φορά που συναντήθηκαν, του έκανε μόνο μία ερώτηση: «Πόσο από τη ζωή σου μπορείς πραγματικά να αφήσεις για μένα;»

«Κανείς δεν με έχει κερδίσει ποτέ με δώρα. Εκείνη με κέρδισε με ειλικρίνεια.»

Ένα χρόνο αργότερα έκαναν έναν μικρό γάμο στην παραλία Jumeirah. «Τώρα υπάρχει ζεστή σούπα να με περιμένει κάθε βράδυ όταν γυρίζω σπίτι — καμία συμφωνία δεν μου το έχει δώσει ποτέ αυτό.»

Η Isabella είναι αγοράστρια μόδας στο Μιλάνο. «Εκείνη τη νύχτα όλοι μιλούσαν για επαφές και συμβόλαια — εκείνος ήταν ο μόνος που με ρώτησε τι διάβαζα τελευταία.» Έφυγαν νωρίς και περπάτησαν κατά μήκος των καναλιών μέχρι την αυγή. «Αργότερα με βοήθησε να πάω την επιχείρησή μου στη Σαγκάη, κι εγώ μετέτρεψα τα Σαββατοκύριακά του σε τελετουργικό.» Γελά: «Δεν υπάρχει καλύτερο φόντο από έναν διάδρομο επίδειξης.»

Ο Ethan είναι συνεργάτης private equity στο Χονγκ Κονγκ και το ημερολόγιό του δεν είχε κενά. «Ήταν το πρώτο μέλος που επαλήθευσα στην ιστοσελίδα και ο μόνος άνθρωπος που με έκανε ποτέ να αδειάσω το πρόγραμμά μου επίτηδες.» Πάντα καταφέρνει να μου γράψει «πρέπει να είσαι εξαντλημένος» τη στιγμή που προσγειώνομαι στις 3 τα ξημερώματα. «Της δίνω την καλύτερη θέα στην πόλη· εκείνη μου δίνει την μόνη ανάσα που παίρνω όλη μέρα.»

Η Chloe είναι φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ. «Υπέθεσα ότι θα κρατούσε ακριβώς ένα καλοκαίρι.» Εκείνος ήταν αρχιτέκτονας που ερχόταν από τη Μελβούρνη, μια γενιά μεγαλύτερος. «Με εξέταζε για τις εξετάσεις· εγώ περπατούσα μαζί του σε εργοτάξια. Από το Bondi ως την Όπερα, το καλοκαίρι μας δεν τελείωσε ποτέ.» Τώρα σχεδιάζουν ένα ταξίδι για να δουν το βόρειο σέλας στην Ισλανδία. «Όταν εμφανίζεται το σωστό πρόσωπο, ακόμα και η λέξη “προσωρινό” ξαναγράφεται.»